Uprawiana na szeroką skalę w całej Europie Środkowej, głównie z przeznaczeniem na rynek orzecha w łupinie, jako pierwsze orzechy w nowym sezonie. Dojrzałość zbiorczą osiąga już w połowie września. Wysoka jakość orzechów, ale jądro w przeciętnych latach nieco ciemniejsze niż w przypadku odmiany Milotai 10. Bardzo łatwo daje się wyłuskać, odpowiednia do mechanicznego zbioru i łuskania. Typ owocowania wierzchołkowy, bardzo plenny, ok. 45 % pąków szczytowych rodzi owoce. Wielkość orzechów 33 – 36 mm. Wydajność łuskania 48 – 51%. Zbiór do 2,5 – 3,0 t./ha. Orzechy najczęściej sprzedawane na świeżo, zaraz po zbiorze.

W sprzedaży sadzonki kopane z gołym korzeniem o wysokości do 40 cm.

Sadzonki dostępne po październikowych przymrozkach, ponieważ rośliny muszą wejść w stan uśpienia.

Uczeni potwierdzają, iż pod względem właściwości zdrowotnych, orzechy włoskie przewyższają migdały, orzeszki ziemne, orzechy pekanowe, pistacje, nerkowce, orzechy makadamii, brazylijskie i laskowe. Orzechy włoskie zawierają dwa razy więcej przeciwutleniaczy niż każde inne orzechy. Co więcej, działanie antyoksydantów, których są źródłem, jest od 2 do 15 razy silniejsze od działania witaminy E. Fakt, iż orzechów włoskich, w przeciwieństwie do innych, nie praży się również działa na ich korzyść, gdyż ogrzewanie do wysokich temperatur negatywnie wpływa na wartości odżywcze. Orzechy włoskie są również bogatym źródłem wartościowego białka, błonnika, wielu witamin i minerałów, a przy tym nie zawierają glutenu i białka mlecznego, czyli substancji, na które niektórzy mogą być uczuleni.

Dietetycy przeprowadzili badania, które wskazują, iż regularne spożywanie orzechów włoskich może okazać się pomocne w zapobieganiu rozwojowi chorób serca, kamicy żółciowej, cukrzycy typu 2, a nawet niektórych rodzajów chorób nowotworowych. Efekt leczniczy można uzyskać przy spożywaniu 7 orzechów włoskich dziennie.