Nowa odmiana, powstała w wyniku krzyżowania Milotaia 10. Na wiosnę budzi się znacznie później niż odmiana mateczna, dzięki czemu unika wiosennych przymrozków, ale też później dojrzewa jesienią. Wykazuje lateralny typ owocowania, aż 55 – 60 % bocznych pędów rodzi owoce. Korona zwarta, rośnie pionowo, liście drobne. Wielkość orzechów 32 – 34 mm., wysoka jakość. Wydajność łuskania 42 – 45 %. Dojrzewa w połowie października. Zbiór ok. 3,5 – 4,0t./ha. Do mechanicznego zbioru i łuskania. Tolerancyjna na antraknozę. Osiąga wysokość: 8-12 m (w zależności od cięcia). Podstawowa rozstawa 7x7m.

W sprzedaży sadzonki kopane z gołym korzeniem o wysokości do 60 cm.

Uczeni potwierdzają, iż pod względem właściwości zdrowotnych, orzechy włoskie przewyższają migdały, orzeszki ziemne, orzechy pekanowe, pistacje, nerkowce, orzechy makadamii, brazylijskie i laskowe. Orzechy włoskie zawierają dwa razy więcej przeciwutleniaczy niż każde inne orzechy. Co więcej, działanie antyoksydantów, których są źródłem, jest od 2 do 15 razy silniejsze od działania witaminy E. Fakt, iż orzechów włoskich, w przeciwieństwie do innych, nie praży się również działa na ich korzyść, gdyż ogrzewanie do wysokich temperatur negatywnie wpływa na wartości odżywcze. Orzechy włoskie są również bogatym źródłem wartościowego białka, błonnika, wielu witamin i minerałów, a przy tym nie zawierają glutenu i białka mlecznego, czyli substancji, na które niektórzy mogą być uczuleni.

Dietetycy przeprowadzili badania, które wskazują, iż regularne spożywanie orzechów włoskich może okazać się pomocne w zapobieganiu rozwojowi chorób serca, kamicy żółciowej, cukrzycy typu 2, a nawet niektórych rodzajów chorób nowotworowych. Efekt leczniczy można uzyskać przy spożywaniu 7 orzechów włoskich dziennie.