In deze bundel, gepubliceerd ter gelegenheid van zijn honderste geboortedag, wordt Anton van Duinkerken (pseudoniem van W.J.M.A. Asselbergs) tot leven gebracht. De bundel opent met een biografische schets vanuit een ontwikkelings-psychologisch perspectief. Daarna komen aan de orde: de relatie tussen Van Duinkerken en Brabant, zijn levensvisie (beeld van heiligheid en ideeën over levenskunst), Van Duinkerken als letterkundige (literair journalist bij De Tijd, liefhebber van Vlaamse literatuur en bloemlezer van katholieke poëzie) en Van Duinkerken als geleerde (hoogleraar Nederlandse en Algemene Letterkunde in Nijmegen). Het decor in de bijdragen wordt gevormd door zijn leven en zijn tijd. Omdat Van Duinkerken zichzelf vooral als dichter zag en levenslang poëzie heeft geschreven, worden de bijdragen aaneengesmeed door een kleine selectie uit zijn poëzie.